غرق شده بودم در امواجِ خروشانِ گیسوان ات و تو آنچنان موهایت را می بافتی ، که من خیالهایم را... #علی_صادقی_پری

مثل ماهنگاه تو شکوفه میزنددر شب های بی سرانجامیوقتی چشمانت بالهای سپیدش را میگستردبر فراز شهر خاموش،شیروانی ها از پرتو نوری که می تابدتو را میستایند |برداشتی آزاد از جورج سفریس|

خوشبختی کودک معصومی بود که روی خیالم راه میرفتو من دهانش را بوسیدمکاش در حصرِ گذشته نبودمو راه خانه را گم نمیکردم در این شهر که باران زمین ش را آینه کاری کرده زندگی آبی ...و مرگ _آغوش این مادر مهربان چقدر دست نیافتنی ست |به آلزایمر|

اندوهی که در دهانم قد میکشیدتنهاییِ ژرفی بود که نه در قلبم ، روی شانه هایم سنگینی میکردای کاش آدمی رازی نداشت و بی واهمه و آشکارا عشق می ورزید

قطار مرگ شتابان پیش می آمداما افسوس این بار دهقانی نبود که خود را فدا کند | تسلیت به بازماندگان فاجعه سمنان|

قصه کوتاه وکلاغ بخت ما میبرداما شرمگین ...

تو خدا رو قبول داری ؟ از اون سوالا بودا !!! معلومه که قبول دارم ! خدا چی ؟ تو رو قبول داره ؟ نمیدونم! اما چرا نمیدونم ؟! دلیلش تو سئوال بعدیه ...بپرسم ؟ بپرس تو خودت، خودتو قبول داری ؟ نمیدونم !! میدونی فقط از من خجالت میکشی اعتراف کنی نمیدونم!!! که از من خجالت میکشی ؟ نه پس چی رو نمیدونی ؟ اینکه چر...

یکی از آقای کوینر پرسید که آیا خدایی وجود دارد یا نه؟آقای کوینر گفت: به تو توصیه می کنم فکر کنی که آیا با دانستن جواب این سؤال رفتارت تغییر خواهد کرد یا نه ؟! اگر تغییر نکند موضوع منتفی است.اگر تغییر بکند حداقل میتوانم اینقدر کمکت بکنم که تو تصمیم خودت را گرفتهای : تو به خدا نیاز داری! |فیل (داستانک...

وقتی که احزان غزل در کوچه ها پیچیدپاییز ناز خویش را در برگ ها میریختتنها جوان عاشق این کوچه ما بودیمافسوس بخت خویش را در رنج ما میدید#علی_صادقی_پری |پاییز میخزید در رگهای شهر / من اما ... |

پاییز میخزید در رگهای شهرمن اما هرگز کوچ تو را باور نکردمما میخواستیم رد پای کوچه باشیم در روز های برفی!و بهار از سر شاخه های گیلاس جوانه بزنیمافسوس که تو این کابوس را ترک نکردی پاییز میخزید در رگهای شهراما این فکر که خزان برای ماستواقعیت نداشتما به طیف رنگ های پیاده رو مومن بودیمو کافه ها راویان رو...

پستان مادرم بود که مرااهلی کردبرای زیستن در این حیات وحشباید پستان اُرکا را به دهان می گرفتماُرکا : نهنگ های قاتل#علی_صادقی_پری #نجوا_با_علف_های_هرز_باغچه |آواز با ساز و غزل در کوچه ها پیچید|

ماه اگر دستش به برکه برسد،ماهی ها میمیرند!این دروغ بزرگی بود که مرغان ماهی خوار شایعه کردند #نجوا_با_علف_های_هرز_باغچه #علی_صادقی_پری |باید پستان اُرکا را به دهان می گرفتم|

شنبه خمیازه بلندی ست که تا روزها کــــــش می آید |ماه اگر دستش به برکه نرسد، ماهی ها میمیرند|

همین ساحلی که برای توامن و خیال انگیز استمیزبانِ خودکشیِ دست جمعی نهنگ هاستدرست مثل همین پاییز برای توو همین پاییز برای من |مهر از دهانت که افتاد، کوچه به خزان نشست|

قناری سرخی بود که از پیچک گیسوانت پرکشید وروی شانه های من نشست ،عـشـق #نجوا_با_علف_های_هرز_باغچه #علی_صادقی_پری

کسی که داشت روی استخوان هایم میدوید رد پایی از خود بجا نمیگذاشتمیشکست و جسورانه پیش میرفت #نجوا_با_علف_های_هرز_باغچه

درختان ایستاده بودندو کوچه به گرمی تابستان را بدرقه می کردپاییز اما پیش تر آمده بود

گاهی سکوت ...انسان را تحقیر می کندگاهی به جهانش عظت می بخشد گاهی دست آدمی را به خون آلوده می کندگاهی به بی گناهی، جان میبخشد گاهی بلندترین صدای اعتراض بشر ...،گاهی از او یک بزدل میسازدو این تنها سخن نگفتن است که اینچنین برجهانمان تاثیر دارد...!

این قلب چه کوچک استبرای خانه گزیدنو این نگاه چه ژرفبرای غرق شدنچگونه از پس این اندوهجوانه زده اند ،پرستو های جامانده از کوچ این قلب چه کوچک است برای ماندن و این کلمات چه ژرف برای غرق شدن چگونه میتوان به گریبان شعر چنگ زد ، غزلی دزدید و عاشق نشد این قلب چه کوچک است برای ترک کردن و چه مهیب ، صدای شکست...

درست روبه روي كليساي نوتردام" در "كيلومتر صفر پاريس" درخيابان بوشري شماره ي ۳۷ ، كتاب فروشي مشهوري به نام " شكسپير و شركا" وجود دارد كه در حدود صد سال پيش توسط سيلويا بيچ تاسيس شد و بيش از آن كه يك كتاب فروشي ساده باشد، يك مركز يا محفل فرهنگي كوچك اما مهم بود. جيمز جويس، ارنست همينگوي، آلن گينزبورگ،...