وقتی پرچم سفید ات را بالا بردی و تسلیم شدیاز غنایم جنگی تنها چشمهایت به من رسیدو اینگونه شد که من به جمع اسرائ پیوستم #نجوا_با_علف_های_هرز_باغچه

دیشب خواب دیدم درخت بودمآنچنان که دستانممیل به جوانه زدن داشت و ریشه هایم به عمق زمینراه می پیمود و زمین تو بودی تویی که به جهانمان اصالت میبخشیدی #نجوا_با_علف_های_هرز_باغچه

مختصات آغوش توجایی میان بازوان من قرار داشتافسوس که در این معادلهعشق بدیهی بنظر نمیرسید #نجوا_با_علف_های_هرز_باغچه

کاش می توانستم برای چکاوکی که در گلویم شهید شدآوازی بخوانم

بگذار غبار روی دشت ها بنشیند و خورشید هرچه میخواهدآتش بسوزاند باران ...حواسش به باغ هست#نجوا_با_علف_های_هرز_باغچه

جای تو واژه ها مرا میبوسنداما تو تقصیری نداری این روزها شعر لبانم را کبود می کند #علی_صادقی_پری