اندوهی که در دهانم قد میکشیدتنهاییِ ژرفی بود که نه در قلبم ، روی شانه هایم سنگینی میکردای کاش آدمی رازی نداشت و بی واهمه و آشکارا عشق می ورزید
برچسب: نویسنده: یلدا قنبریپور تاريخ: سه شنبه 9 آذر 1395 ساعت: 20:35