امروز اینجا سر زدم ببینم کی خدایی نکرده مرده... کی انشاا... زنده است !
وبلاگ یکی از بچه های قدیمی که تاریخ آخرین پستش هشت بهمن بود و باز کردم و دیدم فقط یه جمله نوشته ...
"یه کم حرف بزنیم؟"
حقیقت اینه که ... آره با وجود این همه پلتفرم و شبکه های اجتماعی، اینجا هنوز برای بعضی از ماها بهتر از هر جایی دیگه برای حرف زدنه.
انگار اینجا تعادل و امنیت بیشتری برای گفتگو داریم
کمتر قضاوت میکنیم چون کمتر تو دسترس هم هستیم
نه خیلی زیاد از هم میدونیم که لازم باشه، بار مراقبت از هم رو به دوش بکشیم، نه خیلی غریبه ایم که ندونیم حالمون خوبه یا بد... :)
اینجا گپ زدن با تاخیره اما هر کامنتی که برات میاد نه یکبار بلکه چندر بار میخونیش... چند بار میخونی چون کامنت های قبلی و به کفایت خوندی و این کامنت آخر و میشه بارها و بارها خوند (دیونه هم خودتی) برای همینم هست که اگر بخوایی اون کامنت و نفهمی هم نمیتونی درکی از اون کلمات و جملات نداشته باشی
حالا یه کم حرف بزنیم؟
چه خبر ؟
برچسب:
نویسنده: یلدا قنبریپور