شب بخیر آقای نویسنده

آنان که جهان را نمی‌فهمند،بیشمار اند، آنان که می‌فهمند، اندک انداما آنکه تو را می‌فهمد؛ کیمیاست برای کشتن من نقشه لازم نیستاگر ترکم کنی ،بسیار خواهم مرداستفاده از اين مطالب با ذكر منبع مجاز مي باشد.قابل شما را هم ندارد HOME EMAIL PROFILE ArcHive مرداد ۱۴۰۵ دی ۱۴۰۴ آذر ۱۴۰۴ خرداد ۱۴۰۴ اسفند ۱۴۰۳ دی ۱۴۰۳ مهر ۱۴۰۳ خرداد ۱۴۰۳ دی ۱۴۰۲ مهر ۱۴۰۲ تیر ۱۴۰۰ خرداد ۱۴۰۰ اسفند ۱۳۹۹ دی ۱۳۹۹ آذر ۱۳۹۹ آبان ۱۳۹۹ فروردین ۱۳۹۹ بهمن ۱۳۹۸ مهر ۱۳۹۸ شهریور ۱۳۹۸ مرداد ۱۳۹۸ خرداد ۱۳۹۸ اردیبهشت ۱۳۹۸ دی ۱۳۹۷ شهر...

من ایمان دارم به صلابت واژه هایی که در حاشیه قلب تو شعر می شوند بمان لطفا این اقیانوس رقص گله نهنگ های وحشی را کم دارد -علی صادقی پری...

خرمن گیسوی دلبر: دلتنگم غبار روی خرمالو های باغ پیر بابا : منم دلتنگ روزای بی دغدغه اماما خب دلبر جان رسم آدمیزاد همینه؛همیشه ترجیحش با لحظه ستهر لحظه رو به لحظه ی قبل ترجیح میده و در نهایت سر برمیگر...

خرمن گیسوی دلبر:من بغل میخوام غبار روی خرمالو های باغ پیر بابا :منم میخوام ... در واقع تقصیر مادرامونه ... خرمن گیسوی دلبر:مامانمون ؟! غبار روی خرمالو های باغ پیر بابا :انقدر که مادراشون گفتن این بچه رو زمین بذار انقدر تو بغلت نگیر ... بغلی میشه بچه ... گناه داره ...، اما کو گوش شنوا ... گوش نکردن که نکردن!! ...

غبار روی خرمالو های باغ پیربابا: ما زخم های عمیقی بهم زدیم که شاید بیش از اینها برای درمانش باید تلاش کردخرمن گیسوی دلبر: اما خوب میشه ! مگه نه ؟!غبار روی خرمالو های باغ پیربابا: خوب میشه، ممکنه ردش هم باقی بمونه اما مهم نیستما رد زخم های زیادی روی دلمون داریم...اصلا ادمیزاده یعنی قاب زخم های کهنه روی دیوار زندگیهیچ چیز غیر از این نیستLet's block ads! بخوانید...

گاهی با علف های هرز باغچه ی خانه ات خلوت کن چرا که قاصدکها ،نامدارترین علفهای هرز جهان اند "نجوا با علفهای هرز باغچه"پ.ن1 :خَلقیت امید در وجود انسان، نشات گر...

غرق شده بودم در امواجِ خروشانِ گیسوان ات و تو آنچنان موهایت را می بافتی ، که من خیالهایم را... #علی_صادقی_پری ...

خوشبختی کودک معصومی بود که روی خیالم راه میرفتو من دهانش را بوسیدمکاش در حصرِ گذشته نبودمو راه خانه را گم نمیکردم در این شهر که باران زمین ش را آینه کاری کرده زندگی آبی ...و مرگ _آغوش این مادر مهربان چقدر دست نیافتنی ست |به آلزایمر| ...

شنبه خمیازه بلندی ست که تا روزها کــــــش می آید |ماه اگر دستش به برکه نرسد، ماهی ها میمیرند| ...

گاهی سکوت ...انسان را تحقیر می کندگاهی به جهانش عظت می بخشد گاهی دست آدمی را به خون آلوده می کندگاهی به بی گناهی، جان میبخشد گاهی بلندترین صدای اعتراض بشر ...،گاهی از او یک بزدل میسازدو این تنها سخن نگفتن است که اینچنین برجهانمان تاثیر دارد...!...

جای تو واژه ها مرا میبوسنداما تو تقصیری نداری این روزها شعر لبانم را کبود می کند #علی_صادقی_پری ...